درسی که قرار است از برجام گرفته شود!

                                                                                                                                                                                     ابتدای مسیر برجام بودیم که رهبر معظم انقلاب دربیاناتی به مناسبت دیدار با مداحان اهل بیت(ع)نظر خود را راجع به مذاکره با آمریکا بیان نمودند:من هیچ وقت نسبت به مذاکره با آمریکا خوش بین نبودم،نه از باب توهم بلکه از باب تجربه...                                                                   بنده به مجریان امر اعتماد دارم...لکن در عین حال جدا دغدغه دارم.این دغدغه ناشی از آن است که طرف مقابل به شدت اهل فریب،دروغ و نقض عهد و و حرکت در خلاف جهت صحیح است.(20/1/94)                                                                                                                                                           فرجام برجام تا اکنون را وزیر امور خارجه ی جمهوری اسلامی ایران دکتر ظریف اینگونه ترسیم میکنند:                                                               ایشان در بحث و تبادل نظر با خانم دوفرین رییس مجلس سنای بلژیک وضعیت اجرای برجام رااینگونه توصیف می کنند که جمهوری اسلامی ایران تعهدات خویش را به طور جدی اجرا کرده است و از شرکای5+1 انتظار می رود تا تعهدات و مسئولیتهای خویش را در قبال اجرای دقیق تعهدات خویش به عمل آورند و هم چنین در اظهاراتی جدیدتر در کنفرانس خبری مشترک با فدریکا موگرینی با اشاره به اینکه توافق هسته ای یک بازی برد-برد است اظهار می دارند که آمریکا روی کاغذ تحریمها را برداشته اما باید نقش بسیار فعالتری در رفع جو روانی حاصل از تحریمها ایفا کند.                                                                                                                                                                                                                                     آغاز برجام با هشدارهای جدی مقام معظم رهبری همراه بود و فرجام برجام تا کنون با استناد به سخنان شخص آقای ظریف برداشته شدن تحریمها روی کاغذ بوده است.                                                                                                                                                                                                                                        برجام تجربه ایست برای اقناع اذهان مردم وقتی این تصور عمومی شکل گرفته بود که تحریمها علت اصلی معضلات اقتصادی کشور است.تجربه ی برجام می بایست شکل می گرفت تا عمق افکار ملت روشن شود که مذاکره با آمریکا نتیجه ای نخواهد داشت غیر از آن چیزی که حضرت امام خمینی(ره)در پیام پذیرش قطعنامه ی 598 سازمان ملل متحد تصریح کردند:نکته ی مهمی که همه باید به آن توجه کنیم و آن را اصل و اساس سیاست خود با بیگانگان قرار دهیم این است که دشمنان ما و جهانخواران تا کی و تا کجا ما را تحمل می کنند و تا چه مرزی استقلال و آزادی ما را قبول دارند.به یقین آنان مرزی جز عدول از همه ی هویتها و ارزشهای معنوی و الهی نمی شناسند،به گفته ی قرآن کریم هرگز دست از مقاتله و ستیز با شما برنمی دارند مگر اینکه شما را از دینتان برگردانند...                                                                                         

هنر برای هنر یا هنر برای سیاست؟

                                                                                                                                                                                              این روزها رسانه های اصلاح طلبان اعم از مجازی و کاغذی تلاش بسیار و همه جانبه ای را برای بازگرداندن محمدرضا شجریان آغاز کرده اند.خسرو آواز ایران،استاد و ....القابی است که همین رسانه ها به ایشان می دهند.                                                                                                         اصلاح طلبان تمام تلاش خود را بکنند که استاد شجریان خسرو آواز ایران را دوباره به مملکت بازگردانند،اصلا تمام تلاش خود را بکنند تا روزی کنسرت شجریان در برج میلاد برگزار شود و بقایای سلطنت طلبها و جنبش سبزیها و بهایی ها برای ایشان کف بزنند و هورا بکشند...                            اما و اما                                                                                                                                                                                                                                                   دوستان  روشنفکر باتوم هنر برای هنر را غلاف کنند و بر سر دانشکده های هنر و سینما و تلویزیون نکوبند!                                                                                 طبالان جبهه ی روشنفکری امثال جناب شجریان آنچنان هنر خود را در خلاب سیاست آلوده کرده اند که دیگر بطالان روشنفکر نمی توانند از هنر برای هنر بگویند!                                                                                                                                                                                                                                   

هجوم فمینیسم

انتخاب 17زن -که عمده ی ایشان اصلاح طلب هستند- به عنوان نماینده ی مجلس،شواهد و قراینی که عمدتا در فضای فرهنگی رسمی کشور مثل رسانه ها به چشم میخورد مانند اکران و پخش فیلم های مختلف در شبکه ی خانگی،همه نشان دهنده ی این است که یک جبهه هوای فمینیستی در حال ورود به آسمان فرهنگی کشور می باشد.                                                                                                                                                                                       جریان روشنفکری در سطوح مختلف فعالیتهایی را در این راستا آغاز نموده است که با اندکی دقت و کنار هم چیدن قضایا میتوان به راحتی متوجه آن شد.                                                                                                                                                                                                                                        این قضیه بیشتر از اینکه جنبه ی سیاسی آن مدنظر باشد از بعد فرهنگی حائز اهمیت است.                                                                                                                                                                                                                                                                                           مساله ی اصلی انتخاب این زنان به عنوان نماینده مجلس نیست بلکه بینش و تفکری که می تواند در پس وجود این 17 نماینده ی زن باشد و عملکرد آنها در تصویب قوانین مرتبط با به اصطلاح حقوق زنان مورد توجه است.                                                                                                                        با اتفاقاتی که در عرصه ی رسانه ای-تا حدی که مورد رصد نگارنده قرار گرفته-در حال وقوع است بایستی منتظر موجی از هجوم فمینیسم بر ساختارهای جمهوری اسلامی و افکار عمومی باشیم.                                                                                                                                                                    علاوه بر انتخابات مجلس که حاصل آن ورود عمدتا بانوان اصلاح طلب به مجلس می باشد اگر بخواهیم یکی از مهم ترین کدهای عالم روشنفکری ایران در علم کردن دوباره ی تفکر فمینیسم در عرصه ی رسانه نام ببریم یکی از بهترین مثال ها سریال پرمخاطب شهرزاد در شبکه ی نمایش خانگی می باشد،در این سریال تلاش می شود یک الگو برای زن مدرن ایرانی ترسیم شود:زنی عاشق پیشه اما نجیب،متفکر اما دارای جذابیتهای زنانه.این مولفه ها هیچ کدام برای زن ایرانی عیب نیست اما چون از بلندگوی فمینیسم و مدرنیسم و صبغه ی تفکر اومانیستی سرچشمه می گیرد،قطعا جایی و در نقطه ای در مقابل تفکر دینی راجع به زن قرار می گیرد.همانگونه که نقش اول سریال یعنی شهرزاد(منظورم ترانه علیدوستی ست)در کنفرانس خبری فیلم فروشنده از نماد فمینیسم-آن هم از نوع مبارزین برای به دست آوردن حق سقط جنین-بر روی دست خود پرده برداری می کند.                                                                                                                                                      نتیجه اینکه شاهد طرح شدن مقدمات تصویب قوانین و مسایلی در مجلس خواهیم بود  که مربوط به اصطلاحا حقوق زنان است و از سویی با ممانعت شورای نگهبان قانون اساسی از تصویب چنین قواعدی،درگیری عملی گروهی با افکار خاص در مجلس با ساختارهای مهم جمهوری اسلامی ایران را  شاهد خواهیم بود.                                                                                                                                                                                از جنبه ی دیگر فعالیتهای رسانه ای روشنفکران و تحت فشار قرار دادن حاکمیت از طریق جنگهای تبلیغاتی وسو استفاده از ابزارهای نرم خواهیم دید چگونه اصلاح طلبان دوباره از تئوری معروفشان یعنی فشار از پایین چانه زنی از بالا علیه جمهوری اسلامی استفاده خواهند کرد.                                                                                                                                                                                                                                                        

یک فرمول برای آرامش

 وقتی دلتان از همه چیز خون است و احساس می کنید هیچ کس شما را نمی فهمد!

 وقتی مانند آتش فشان درونتان قل قل می جوشد و از سرتان دودش خارج می شود!

 وقتی از زهر عصبانیت صورتتان سبز می شود!

 وقتی حجم دنیا برای دلتنگی های شما کوچک می شود!

 وقتی همه ی رنگهای سبز دنیا شما را شاد نمی کند!

 وقتی همه ی رودخانه های دنیا نمی توانند داغی دل شما را بشویند!

 و وقتی ...

 در چشمان یک گاو نگاه کنید!آرام و مطمئن است و بی دغدغگی از آن فوران می کند،سر و قلبتان را زیر این فواره بگیرید!

 پلک نیمه بسته اش را نگاه کنید و مژه هایی که آرام و سر به زیر مانند دسته بیل،خشک و بی حالت و با نظم بی نظمی به روی پلکش چسبیده اند را نیز!

 شاید شما را به یاد چشمان معشوقتان بیندازد و شاید کسی دیگر،به هر حال خیلی مهم نیست،یک میلیون خونسردی از میان دستان مهربان مژه ها وام بگیرید!

 شاید گاهی لازم باشد که جوانبی از عقلمان را تعطیل کنیم و به اندازه ی یک گاو هم که شده خداپرست باشیم و همه ی دغدغه هایمان را به او بسپاریم و خودمان در نهایت آرامش زندگی کنیم!

جزم اندیشی دموکراتیک و برخورد طرفداران آزادی بیان با حجه الاسلام پناهیان

 آی آدمهایی که برای دموکراسی یقه ها را پاره کردید!

 جان و عقیده ی شما برای کسانی که دموکراسی را جزء اصول جزمی کرده اند هییییییییچ ارزشی ندارد!!!!

 شما را به خدا قسم می دهم باور کنید! اگر از زبان ما باور ندارید مقداری مطالعه مشکل شما را حل می کند

 من اصلا نمی دانم چرا کسانی که باور عمیق و غلیظی به دموکراسی دارند، انقدر جزم اندیش هستند که یک حرف ضد دموکراسی انقدر آنها را پریشان می کند؟

 سکولاریسم یکی از پایه های دموکراسی است یعنی جدایی عرصه ی عمومی از خصوصی  و به دنبال آن جدایی دین از سیاست.از این تقسیم بندی موهوم جدایی عرصه ی خصوصی از عمومی هم که بگذریم و ضعف آن را نادیده بگیریم،لااقل ای شیعیان هابز و لاک و منتسکیو!!! اگر دین ندارید لا اقل ذره ای عقل داشته باشید!

 همین دموکراسی که آمده تا هر گونه جزم اندیشی را از بین ببرد خود به آیین جزمی و سفت و سختی تبدیل شده که بعضی دیگر به چشم یک ایدئولوژی سیاسی یا صرفا یک روش حکومت آن را نمی شناسند بلکه به مثابه یک دین شده که از ناموس بعضی ها برایشان مهم تر شده است.

 من واقعا آزاد اندیشی آقای پناهیان را تحسین می کنم چون ضد یک دین بشری که انقدر هم طرفدارانش جزم اندیشانه از آن دفاع می کنند یک سخنی گفته است،واقعا جراتش زیاد بوده است چون من یکی شاید اگر در جایگاه ایشان باشم و حرفهایم برد خبری داشته باشد شاید جرات چنین کاری را نداشته باشم چون دیده ام که انسانهایی که شعارشان زنده باد مخالف من است چگونه وقتی کسی به اصول اولیه شان نزدیک می شود مانند بودایی های میانمار درنده می شوند!

 عزیزان دموکراسی فقط یک روش حکومتی است وحی منزل نیست اگر چه که بنیانگذاران و اجرا کنندگان کنونی آن نه وحی را به عنوان منبع معرفت قبول دارند، و نه مطلق بودن آن را.ما هم چیز زیادی از آنها نمی خواهیم فقط می خواهیم کمی روحیه ی دموکراتیک داشته باشند و اجازه بدهند آدمهای دیگر به این اصل کمی نزدیکتر شوند.

 البته هر کس جای آنها بود نمی گذاشت کسی به خدای ناتوانش نزدیک شود چون موجودیتش به گونه ای است که با ضربه ای فرو می پاشد!

 شاید حق هم داشته باشند،فرضا اگر ابراهیمی پیدا شود و با تبر به سمت این بت بزرگ بیاید و این بت را بشکند دیگر چگونه کاهنان این معبد بزرگ می توانند مردم را سر کیسه کنند؟به ابراهیم(ع) گفتند چرا بت ها را شکستی؟گفت:من نشکستم بت بزرگ بت ها را شکست!و همانجا بود که خود همان آدمها اعتراف کردند او که نمی تواند!!

 پس اگر طرفداران پرو پا قرص و پیروان مکتب دموکراسی اعتقاد به محکم بودن این به قول خودشان اصل دارند جا دارد اجازه دهند دیگران نیز نظرشان را راجع به دموکراسی بیان کنند و با پرخاشگری و حمله های رسانه ای و یا تمسخر در محیطهای آکادمیک دهان مخالفین این اصل را نبندند،اگر این اصل درست باشد نباید ترسی برای نقد آن وجود داشته باشد.

گفتگو خیلی چیزها را حل می کند،باور کنید! و سعی نکنید دهان مخالف را بدوزید!

 

خارج کردن نام منافقین از لیست تروریستها توسط امریکا اصلا سیاسی نیست!

 آیا خارج کردن نام منافقین از لیست تروریستها یک مسئله ی سیاسی است که آمریکا مبادرت به انجام آن نموده است؟

 مسلم است خوش خدمتی هایی که گروهک منافقین به امریکا کرده،می تواند دلیل چنین کاری باشد و یا هزاران دلیل سیاسی دیگر،اما آنچه مد نظر نگارنده است این است که آنچه حمایت و پشتیبانی عجیب آمریکا از این گروهک تروریستی را سبب می شود چیزی است بسیار فراتر از آنچه در دنیای سیاست آن دو را به هم پیوند می دهد.

 حقیقت این است که سرچشمه و زاینده و مادر شیطان بزرگ و این گروه جنایتکار یکی است و خواهر و برادر اگرچه ممکن است گوشت هم را بخورند اما استخوان هم را دور نمی ریزند.

 اگر چه ایدئولوژی سیاسی منافقین چپ است و با ایدئولوژی لیبرالیسم که حاکم بر آمریکاست ظاهرا بسیار متفاوت است اما همه ی این تفاوتهای ظاهری شعبده بازی شیطان برای فریب انسانهای ظاهربین است و بهترین دلیل برای این سخن همین حمایتهای بی شائبه ی دولت لیبرال و دموکراتیک و حامی به اصطلاح حقوق بشر آمریکا از این گروهک تروریستی می تواند باشد.

 در واقع آنچه این دو را در ظاهر کنار هم قرار می دهد رشحه ای از آن حقیقت فلسفی است که هر دو از آن متولد شده اند و آن حقیقت فلسفی این است که هر دوی آنها از درندگی و خشونت ناشی از نفاق تولد یافته اند.

جز دولت آمریکا که زاده ی شیطان است و نطفه اش در میان خونهای به ناحق ریخته ی بومیان آمریکا بسته شده و وجود کثیفش از هزینه ی فروش سلاح برای جنگ افروزی و خونریزی در جهان متورم شده،چه کسی می تواند گروهک پلید و جنایتکار منافقین را که رقم زننده ی چنین جنایاتی است تبرئه کند؟

وقتی جلف بازی در فیلم به اصطلاح دفاع مقدس یک جریان می شود!

 اگر چه سالهای قبل حدودا نه،ده سال پیش فیلم ها و سریالهایی ساخته می شد که در آن عنصر خنده و مزاح بر ارزشهای دفاع مقدس قالب میشد،اما امروز به نظر می رسد چنین مساله ای به یک جریان تبدیل شده باشد.

 چنین مساله ای در همان سالهای قبل شاید خیلی بد نبود و حتی می توانست نشان دهد که اگر چه بعد روحانی و حقیقی دفاع مقدس بسیار مهم تر و سازنده تر از سایر ابعاد این واقعه است اما این حد از آزادی سیاسی و اجتماعی برای دیدن دفاع مقدس از دیدگاههای گوناگون در جامعه ی ما وجود دارد.

 طنز در بستر دفاع مقدس می توانست مانند نمک در غذا باشد که کنار همه ی عناصر مفیدی که درباره ی دفاع مقدس مطرح می شود دستمایه ی طنز و خنده،نقش یک چاشنی را داشته باشد که دلها را آماده ی دریافتن ظرافتها و حکمتها و انوار الهی موجود در حقیقت دفاع مقدس بنماید.

 اما متاسفانه در حال حاضر این چاشنی به نظر می رسد که دارد جان و حقیقت فیلم دفاع مقدس را قربانی حضور افراطی و نابجای خود می نماید.

 سریال بیدار باش به عنوان فیلم اصلی سالگرد دفاع مقدس امسال نمود چنین حضور افراطی طنز میتواند تلقی گردد.

 در ریشه یابی اقبال لااقل صدا و سیما به چنین ساخته هایی می توان گفت بعد از اکران و پخش سه شماره ی فیلم اخراجیها امر بر مسئولان فرهنگی این مملکت مشتبه گردید که فروش بالای یک فیلم می تواند نماد وزانت و اهمیت یک فیلم باشد و در ادامه ی این حرکت جریانی به وجود آمد که به صورت افراطی و لوث،عنصر خنده را به گونه ای در فیلمهایی که برای دفاع مقدس ساخته میشد گنجاند که رهایی از این بستر به نظر بعضی از فیلمسازان جبهه غیر ممکن می آید یعنی شاید با خود می پندارند که در صورت نبود طنز فیلم با شکست مواجه می شود.در صورتی که به عنوان یک جوان نسل امروز می خواهم فریاد بزنم ما دفاع مقدس را ندیدیم اما آنچه ما را عاشق جبهه ها کرد "بهترین تابستان من" نبود،بلکه صدای "ممد نبودی" کویتی پور بود که سینه زنی است ،با این آثار هنری عاشق شهدا شدیم و فرزندانمان را در هیاهوی تهاجم شرک و پری دریایی و همه ی جن و پری های هالیوودی عاشق محمد جهان آرا می کنیم.

"بنشین تا به تو گویم زینب" حسین فخری و اردوهای راهیان نور است که کانال افاضه ی شهدا به ما شده است نه بایرام و روحانی مصنوعی و تو خالی اخراجیها!

 ما نسل جوان هنوز شعورمان می رسد که به دفاع مقدس نخندیم،اینکه یک دختر در کمتر از یک هفته هم پدر خود را به خاک بسپارد و هم برادرش را برای ما خنده دار نیست با داغ دل آن دختر اشک می ریزیم و از شنیدن فجایعی که در سوسنگرد اتفاق افتاد آرزوی مرگ می کنیم!

 قلب ما می تپد و در چهره ی دخترکان سوخته و زیرآوارمانده چهره ی فرزندان خودمان را مشاهده می کنیم.

 به نظر می رسد به جا و مناسب باشد که متولیان امور فرهنگی به جای اسیر یک قالب شدن(آن هم قالبی سطح پایین برای دفاع مقدس ما) راه حلی برای برون رفت از این معضل فرهنگی بیندیشند و سایر ابعاد دفاع مقدس را تا این حد دست کم نگیرند و همچنین نسل جوان را به طور اخص و به طور اعم مردم را.

با وجود صدا و سیما جمهوری اسلامی نیاز چندانی به دشمن ندارد!!!!!!

 ضمن تاکید بر اینکه صدا و سیما با برنامه های تابلو و سریالهای گل درشت سیاسی قصد آموزش سیاسی به مردم را دارد،مراتب تشکر خود و هم وطنان را به این رسانه اعلام می دارم!

                               ***************************

 صدا و سیما به عنوان مهم ترین رسانه در کشور ما پررنگ ترین نقش را در ساختن ذهنیات مردم بر عهده دارد.

اما امروز اگر بخواهیم با زبان خیلی ساده بگوییم عدم برنامه ریزی صحیح در مفاد و محتوای رسانه ی ملی در بعضی مسائل ما را از دشمن بی نیاز کرده است.

 برای مثال در روند رشد روز افزون قیمت طلا و سکه این رسانه به تبلیغ نوع جدیدی از جواهرات مبادرت نمود که برق را از سه فاز آدم می پراند!احمقانه ترین کاری که در یک برهه می تواند صورت بگیرد!در شرایطی که مردم دلشان شور می زد نه برای اینکه نمی توانند برای دختران یا همسرانشان طلا بخرند بلکه برای هدیه سر عقد و عروسی اقوام و خانواده های تازه دامادها یا کلا مواردی که عرفا در جامعه ی ما طلا کاربرد زیاد یا احیانا واجبی دارد،صدا و سیما بدون توجه به دغدغه ی مردم در آتش تجمل گرایی هیزم می ریزد و بدتر از ان به مناسبت روز زن در تبلیغ همین نوع جواهرات می گوید که برای مادرانتان چنین هدیه ای بخرید!و ما هم نفهمیدیم که وقتی پدر جدمان هم چنین هدیه ای به همسر یا مادرش نمی دهد و بیشتر پدر  جدها هم نمی توانند چنین اقداماتی را انجام دهند ما چگونه می توانیم برای مادرانمان جواهرات میداس را خریداری کنیم!

این یعنی بالا بردن تراز مادی زندگی ایرانی!کاری که صدا و سیما درباره ی آن گوی سبقت را به معنایی از ماهواره هم ربوده چون مهمترین امکانی که صدا و سیما در اختیار دارد بومی بودن و قابلیت بیشتر همذات پنداری با آن است!

 نشان دادن زندگی زوج های جوان در خانه های دوبلکس و آنچنانی و زیرپا داشتن ماشینهایی که در عرف جامعه ی ما مخصوص قشر مرفه محسوب می شود،در کنار حرفها و لبخندهای مهربان حاج آقا علی اکبری و انیمیشن های ازدواج آسان،مثال دم خروس را باور کنیم یا قسم حضرت عباس را به ذهن متبادر می نماید. 

اینها بخشهایی از مثالهایی در حوزه ی مسائل اقتصادی که می توانند از طریق صدا و سیما به جامعه تزریق شوند بود،مثالهای ارزشی و فرهنگی و هنجاری تر بسیاری وجود دارند که صدا و سیما نقش اول لگدمال کردن آنها را بر عهده گرفته است! 

 

محرم و دفاع مقدس

 این مطلب برای درج در ویژه نامه ی ذانشجویی حیات خلوت(دانشکده ادبیات) نگاشته شده است:

 پرداختن به موضوعی مانند ارتباط محرم و دفاع مقدس چیزی اغلب سهل ، ولی گاهی ممتنع است . سهل است چون نسبت آن دو با هم به اندازه طلوع خورشید بدیهی است و ممتنع است چون نمیتوان گاهی بعضی احساسات را بر کاغذ ریخت یا به هوا و فضا تحویل داد .

محرم ماه پیروزی خون بر شمشیر، عقیده بر زور و تزویر و عشق بر هوای نفس است . قلب تپنده محرم عاشواست و حوادث بعد از این نبا عظیم همه شریان هایی هستند که مفهوم توحید و خداپرستی ، عشق و ایثار و آمیزش حماسه و عرفان را به کل تاریخ می رساند . در حقیقت عاشورا نخ و رابط سلسله حوادث تسبیح وار توحید است و به این حوادث معنا و مفهوم می دهد . تمام وقایعی که حتی رشحه ای از توحید در آنهاست از قلب محرم یعنی عاشورا سرچشمه میگیرد : قیام های شیعی برای خونخواهی حسین و ... رعشه هایی هستند که عاشورا بر اندام خواب تاریخ ظلم و ستم انداخته است .

دفاع مقدس که ریشه در خشم تاریخ عصیان و طغیان علیه یک حکومت الهی شیعی دارد ، یکی از پس لرزه های بزرگ و شدید عاشورا بعد از انقلاب اسلامی است .

انقلاب اسلامی ایران خود یکی از قیام هایی است که از دل عاشورا و درامتداد تاریخ سرخ تشیع به منصه ظهور رسیده است و دفاع مقدس از این انقلاب ، فرازی دلیرانه است که با خون تک تک شهیدان نگاشته شده است .

در عاشورا و در حلقه یاران خورشید ، هرکس بنابروسع خویش به بلا ، بلی گفت . از علی اصغر شش ماهه و رقیه سه ساله و قاسم سیزده ساله تا حر و حبیب ابن مظاهر این پیر عرصه عشق بازی که گیسوان سفید خود را برای قربانی شدن سیاه می کند ، در آنها یافت می شود . در این حلقه همه نوع روابط انسانی وجود دارد : پدر و دختر ، مادر و پسر ، زن و شوهر جوان و مسن ، خواهر و برادر ، برادر ها ، پسرعمو ها و غیره و می توان می گفت یک تاریخ است ؛ ماکت کوچکی از رابطه ها و علایق و ... که همگی رو به سوی غایت خلقت دارند . خواهر عاشق برادر است و برادر مراد برادر کوچکتر ، اما همگی در یک چیز اتفاق نظر و عمل دارند : الذین آمنوا اشد حبالله . و همه در این کاروانی که به وسعت تاریخ راه می پیمود در جواب خداوند وقتی فرمود : الست بربکم ؟ برسبیل بلا و بلی پاسخ دادند و در همین دنیا از رحیق مختوم ولایت نوشیدند اگرچه به قیمت سوختن هستی شان تمام شد .

همه آنها کسانی بودند که نه در تاریخ پیشینیان و نه در تاریخ آینده کسی به مقام آنها در بندگی خدا و عشق بازی با او نرسیده است ، آنها شیرمردانی هستند که عشق آنقدر چشمان آنها را پر کرده است که جز آن چیزی را ادراک نمی کنند و با هرزخمی که به بدنشان می خورد وصل را می نوشند .

همه اینها برای یک کلمه است که دنیا برای آن خلق شده است : حب و اطاعت خدا که در پذیرش ولایت الهی خلاصه می شود .

دفاع مقدس هشت ساله ، دومین حادثه است که بعد از حکومت و حکومت خواهی امامان معصوم دارای چنین مولفه هایی است : پذیرش ولایت الهی به علاوه ایثار جهادگونه و جنگ علیه طواغیت ، مولفه اصیل و اصلی دفاع مقدس را تشکیل میدهند .

اطاعت از ولایت فقیه به عنوان یک تمرین عملی برای زیستن در کنار معصوم و اطاعت اوامر الهی که از کانال معصوم و نایب او جاری می گردد ، مهم ترین عنصر تشکیل دهنده چیزی به نام دفاع مقدس است .

روح خدا طلب حضور درجهاد می کند و جوان و پیر و مرد و زن لبیک می گویند و هریک به نوبه خود و به عمق و اندازه ظرفیت خود بلی می گویند .

حماسه حسینی نمایشگاه ایثار است . ایثار برای زنده نگه داشتن دین خدا و معیارهای الهی و رساندن بزرگ ترین مظهر هدایت خداوند به سایر انسان ها در گستره تاریخ و صدور انقلاب محمد(ص) به درون نفوس . حماسه ای که یاران خمینی آفریدند رونوشتی از حماسه حسینی بود ؛ درست مانند آنکه کودکی یک اثر هنری بزرگ را جلوی خود بگذارد و از روی آن نقاشی کند اگرچه به آن مهارت نیست اما عناصر این تقدس را در خود حمل می کند . در قدم اول لبیک گویان پرستوهای عاشق که شاید هم وزن شاهبازان طریقت عشق نباشند اما به شوق همان مقصد پرواز می کنند ، به جبهه جنگ علیه یزیدان مدرن اتوکشیده می روند و در درجه بعد همه آن چیزی که در تاریخ عشق و عشق بازی به طور دوری و تکراری اتفاق می افتد ، رخ می دهد .  باز هم زینب ها رقیه ها و بازهم مادرانی که فرزندان تازه داماد خود را هدیه می دهند و سر آن ها را می ستانند و بازهم تکرار مارایت الا جمیلا از شیر زنانی که عاشورایی زیسته اند .

اگر در عاشورا تن خورشید به زیر سم اسبان بود ، جوانانی که شاید نتوان آنها را در برابر خورشید عظیم وجود امام حسین ، حتی براده ای از خورشید نامید ، در هویزه به زیر شنی تانک های شیطان له شدند . شاید نتوان آنها را براده های خورشید هم خواند ، اما آنچه مهم است این است که یک قطره چقدر هم رنگ اقیانوس است ؟ چه میزان با اقیانوس مجانست و سنخیت دارد تا وقتی به درون آن می افتد دیگر نتوان آن را جدا کرد . در حقیقت یک قطره خالص که همجنس اقیانوس است دیگر خود اقیانوس شده و بسیاری از شهیدان دفاع مقدس اینگونه اند .

"جنگ آمده بود تا مردان مرد را بیازماید جنگ آمده بود تا از خرمشهر دروازه ای به کربلا باز شود." شهید آوینی

 

چرا در کشور ما تولید علم انسانی صورت نمی گیرد؟

 پاسخ خیلی ساده اما مهم است دلایل کم نیست اما یکی از دلایل مهم این است که ما آدم مولد علم انسانی نداریم!

 در دانشکده ی ما اگر کمی اصطلاحا سرچ کنید درمی یابید که آدم با سواد یعنی کسی که اطلاعات زیاد دارد و زیاد هم کتاب می خواند.

 همین اعتقاد به این اصل و تقسیم بندی عادلانه ی!!!نخبه ـ پخمه بر اساس نمراتی که دانشجویان می گیرند باعث شده تا محیطهای آکادمیک ما تبدیل به قتلگاه فطرت و خلاقیت و مولد بودن شود و آن وقت همه می نشینند با خود فکر می کنند که چگونه باید تولید علم کرد!

 وگرنه چه مرگمان می تواند باشد در حالیکه فلسفه ای غنی داریم اما علوم انسانی اسلامی نداریم!

 تولید علم باید اولین اولویت دانشگاههای ما باشد اما در حال حاضر بخشی از دانشگاهیان ما که اصلا ضرورت آن را درک نکرده اند و بخش کوچکی که ضرورت آن را درک کرده اند دور خود چرخ می خورند و نمی دانند که باید چکار کنند!!!

 بحث سر این بود که ما انسان مولد نداریم.مسئله اینست در نظام آموزش عالی کشور ما با شکلی که ارزشها درون آن توزیع و بارگذاری می شوند اساسا اصل تولید از بین می رود.

 منبع تولید علم انسانی فارغ از زمینه های فکری انسان مولد است.انسان مولد چگونه به وجود می آید؟آیا صرفا زیاد خواندن و اصطلاح وزین!!! اما تند و تیز خرخوانی چیزی است که می تواند پایه ی ایجاد انسان مولد باشد؟مسلما اینگونه نیست!

 در نظام آموزشی ما اگر کسی بخواهد نخبه باشد باید خود مولدش را عموما قربانی کند چون معیارهایی که با آن نخبگی را می سنجند فاسد و ضد تولید است یا بدتر اینکه خیلی از اوقات انسانهای خرخوان که هیچ قدرت تولید هم ندارند بر کرسی نخبگی تکیه می زنند و اینگونه دوری باطل را ادامه می دهند.

 برای مثال دانشکده ی علوم سیاسی دانشگاه تهران را می گویم.از سال چهارم مدام از شما می پرسند که قصد دارید برای ارشد چه رشته ای را انتخاب کنید و در این زمینه فشار هم وجود دارد مثلا ممکن است اگر شما ترم نه باشید و هنوز به فکر ارشد دادن نباشید بعضی ها فکر کنند که آدم بی دغدغه و پخمه ای هستید.غافل از اینکه خود انسان به نفس خودش اینجا چه ارزشی در عمل می تواند داشته باشد؟وقتی اعتباریات و عرضیات انسان انقدر رشد کرده که تبدیل به غده ای چرکین شده و اجازه نمی دهد یکی از والاترین و خدایی ترین استعدادهایش که خلاقیت و آفرینش باشد اصلا خود را نشان دهد چه برسد به اینکه رشد و پرورش بیابد!!!

 در شرایطی که ذات نفس مولد انسانی زیر خروارها اطلاعات سازمان نیافته مدفون شده ما توقع داریم که انسانهایی بیایند و مسیح وار در کالبد دانشگاهها بدمند و آن را زنده کنند.

ذات نایافته از هستی بخش                                             کی تواند که شود هستی بخش

 ما انسان مولد نداریم انوقت می خواهیم علم انسانی تولید کنیم و آن را به دیگران هم انتقال دهیم.کف دست وقتی فاقد موست نمی توان با ریش تراش به جان آن افتاد!